سیامک صحافی، رئیس انجمن تاریخ و میراث ایرانیان در یادداشتی نوشت: شک ندارم در میان ملت بزرگ ایران، از کرد، لر، لک، ترکمن، گیلک، تالش، فارس، ترک، بلوج، عرب و... در مورد سرزمین و حفظ تمامیت ارضی آن، اندک‌ اختلافی وجود ندارد.

رنج زیاد داریم، گله‌مندیم‌، برخی خون به دل اهالی علم و فرهنگ و همچنین ایران دوستان کرده‌انو و هنوز هم بر طبل ضدیت با مشارکت اجتماعی می‌کوبند و هنور هم مسیر خدمت‌رسانی به ملت را اشتباه می‌روند؛ برخی سرمایه‌های نفیس فرهنگی و تاریخی ما را ارزان ارائه می‌کنند و هنوز فهم و عشق مکفی به ایران پیدا نکرده‌اند، اما در خصوص ایران و مرزهای آن درباره ملت بزرگ ایران و شرافتمندی اقوام تاریخی آن اندکی شک و شبهه‌ای نداریم.

بدون اندکی شک باید گفت یگانه موردی که اکثریت قاطع ما ایرانیان همگی تکلیف و نسبتمان را با آن بسیار خوب می‌دانیم، وطن‌پرستی است و یقین همه ما این است که میهن تنها میراث باقی مانده از هزاره‌های کهن است که هرچند کوچک‌تر شده اما هنوز ایران سترگ برجای مانده است.

به عبارتی بهتر ما در موضوع خاک با هیچکس تعارف نداریم، ما اینجا در ایران از هر دین و مذهبی و از هر قومی، همه با هم جان را نثار ایرانمان می‌کنیم و خاک را هرگز و تحت‌ هیچ شرایطی به کسی نخواهیم داد؛ حتی به دوستان. هزاران سال است در اسناد نفیس فرهنگی و مکاتب علمی، ایران را جانِ ایرانیان دانسته‌اند و این سرزمین را اهورایی نام نهاده‌اند و ایران را دل عالم لقب داده‌اند. بی‌شک این سرزمین مهد فرزانگان و مادر تمدنی و فرهنگی و هنری بیش از نصف عالم است، پس نمی‌توان چنین مادری را هرچند پیر اما استوار به کسی بخشید یا سپرد.

من به ایران دوستی همه اقوام ایرانی شک ندارم و همواره‌ تأکید دارم که همه ما پرچم سه رنگ ایران را کفن خودمان می‌سازیم اما ذره‌ای از خاکمان را به هیچ مهاجمی نمی‌دهیم.  

انتهای پیام/